Podczas rozprawy w Sądzie Rejonowym Kraków-Krowodrza sędzia pyta świadka zeznającego w pewnej sprawie, czy był karany za składanie fałszywych zeznań. Na co świadek odpowiadała, że "jeszcze nie".

Ćwiczenia z matematyki. Pan Doktor miał jeszcze coś do załatwienia i musiał wyjść na chwilę z sali.
- Drodzy Państwo. Muszę Was zostawić na dwie minuty samych w sali. Czy nikt się nie powiesi?

Nawiązując do prawa rodzinnego:
- Miłość miłością, wierność wiernością... ale trzeba mieć gdzie mieszkać...

(O konieczności przerwy podczas wykładu)
- Normalny ludzki organizm jest wstanie wytrzymać tylko około 45 min. pieprzenia. Jeśli ktoś wytrzymuje dłużej, albo jest nawiedzony, albo, przepraszam bardzo, autystyczny.

- Ludzie sądzą, że prawnicy myślą logicznie. Nie wyprowadzajmy ich z błędu, bo nam obniżą honoraria.

Pani dr:
- Używamy na przykład zwrotu: "Maria wybuchła."
Chwila ciszy, po czym prowadząca kontynuuje:
- To znaczy, rozumiecie państwo, nie chodzi tutaj oczywiście o taką sytuację, że Maria wsiadła do autobusu pełnego Talibów...

O "Lochach Watykanu" André Gide'a:
- Mówi się, że to francuska "Zbrodnia i kara" à rebours. Ale tak naprawdę, proszę państwa, do "Zbrodni i kary" to się ma jak "Muminki" do "Boskiej komedii".

[Pani dr]: I to jest właśnie, proszę państwa, wybór ekonomiczny. Bo - wybaczcie, że zacytuję - jak mawia mój mąż: nie można mieć wszystkiego. Albo cnota albo przyjemność!

Za chwilę ma się zacząć egzamin, ponad sto osób rozsiadło się w sali i czeka na instrukcje oraz wyświetlenie pytań. W ostatniej chwili pani doktor mówi:
- "O nie, chwileczkę, jeszcze nie zaczynamy! Widzę, że tam u góry dwie panie siedzą obok siebie, a przecież mieliście się państwo rozsiąść! No, może pani, zapraszam, na dole jest jeszcze sporo miejsca. O, tutaj pan pokazuje, że koło niego jest wolne [wskazuje ręką jakiegoś blondyna w trzecim rzędzie]. Szybciutko, proszę pani - ten pan jest nawet przystojny i przypomina Borysa Szyca!"
Wszyscy zaczynają się zaśmiewać, chłopak się czerwieni i również parska śmiechem, na co pani doktor, lekko zakłopotana, też się śmiejąc:
"Przepraszam państwa, teraz zrobiło mi się głupio. Oczywiście powinnam była powiedzieć, że pan jest BARDZO przystojny!"

W rozmowie na ćwiczeniach pojawiło się nawiązanie do Flauberta, na co pani doktor zaserwowała błyskawiczną dygresję:

No, proszę państwa, bądźmy szczerzy, przecież "Pani Bovary" to jest powieść o idiotce!